Φ126: Ο “Γιούδας” κρεμασμένος στον Ευκάληπτο κοντά στην Ευαγγελίστρια

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:  Ο “Γιούδας” κρεμασμένος στον Ευκάληπτο κοντά στην Ευαγγελίστρια.

“Τα έθιμα και οι παραδόσεις του Πάσχα και των ημερών της Μεγαλης Εβδομάδας στο Πόρτο-Χέλι είναι ιδιαίτερης , λαογραφικής αισθητικης σε σχέση με τήν μικρή ιστορία του τόπου μας. Όμως πολύ λίγα από αυτά διατηρηθήκαν και αλλα αλλοιώθηκαν και παραποιήθηκαν .Γι’αυτό παρακάτω παραθέτω και αναφέρω κάποια από αυτά όπως μεταδώθηκαν ‘’από στόμα σε στόμα’’ τα οποια όμως εξαφανίστηκαν και άλλα έφτασαν ώς τις μέρες μας να πραγματοποιούνται .Τα παρουσιάζω εδώ σαν ένα μικρό αρχειο για να τα μάθουμε εμείς οι νεότεροι και να τα θυμηθούν οι παλαιότεροι αλλά να δούμε και μια άλλη πλευρά του πανέμορφου τοπου μας πέρα από την σημερινή μαγευτική τουριστική -μόνο πλέον – εικόνα με τα μεγάλα yachts της ωραίες καφετέριες και παραλίες και το ατελείωτο clubbing και ότι άλλο συνοδεύει τον τουρισμό . Τα τοποθετώ και τα εμφανίζω με ρομαντική διάθεση ,νοσταλγία αλλα και με τρόπο διδακτικό για την εποχη μας και για τον σημερινο τρόπο ζωής μας που εχει απομακρυνθεί από την ιστορική και πνευματική του αλληλουχία .Ολα τα παρακατω είναι από αναφορές παλιών Πορτοχελιοτών ( συγγενών ή φιλων ) , που εχουν καταγραφεί με ένα πολύ πρόχειρο , αλλά , με πολύ αγαπή προς την παράδοση μας τρόπο . Αν υπάρχουν καποια άλλα στοιχεία σχετικά με τα έθιμα του Πασχα στο Πόρτο-Χέλι που γνωρίζεται ή κάποια από αυτά παρακάτω είναι διαστρεβλωμένα , παρακαλώ να τα αναφερεται εδώ με ένα σχολιο σας ώστε να εμπλουτιστεί και να διορθωθεί η μικρη αυτή λαογραφική καταγραφή και εργασία .

Το Πάσχα ξεκινούσαν τα έθιμα από το Σάββατο του Λαζάρου . Ορισμένα παιδιά έλεγαν τα κάλαντα του Λαζάρου. Γυρνούσαν τα σπίτια κατά ομάδες με ένα σκουπόξυλο ,διαμορφωμένο έτσι με ανθρώπινη μορφή (σε σχήμα σταυρού ) ντυμένο με μια φανέλα και λουλούδια .
Τα κάλαντα τα λέγανε όπως παρακάτω:
Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια
ήρθ’ η Κύριακή που τρων τα ψάρια.
Κάτω κει κατω στη Βιθυνία
κλαίει η Μάρθα, κλαίει κι η Μαρία.

Πες μου Λάζαρε, πες μου τι είδες
εις τον Άδη κάτω που επήγες.
Είδα φόβους, είδα μαύρους τρόμους
είδα βάσανα, ειδά και πόνους.

Δώστε μου λίγο κρύο νεράκι
να ξεπλύνω το πικρό φαρμάκι
και τον πόνο τον ξηρών χειλέων και
μη με ρωτάτε άλλο πλέον.

Δώστε μου και μία δέκαρίτσα
να τη βάλω μέσα στην τσεπίτσα.
Και του χρόνου πάλι και να ζήτε
την Ανάσταση να την ιδείτε.

Καλή Ανάσταση!!!

Από την Μεγάλη Δευτέρα στην εκκλησία οι γυναίκες «έντυναν» την εικόνα της Παναγίας στο τέμπλο του Ιερού με ένα μαύρο (και όχι με το μώβ χρώμα της χαρμολύπης όπως θέλει η ορθόδοξη πίστη) μαντήλι – πανί μέχρι την ημέρα του Μ.Σαββάτου . Αυτό ήταν το πένθος της Παναγίας .Έδειναν ετσι , οι πιστοί την ανθρώπινη και μια ρεαλιστική διάσταση στο Θείο Δράμα .
Τα παλια χρόνια εδώ λέγανε κάτι σαν ποιηματακι , μια ακροστιχίδα , που την λέγανε , όλη την Μεγαλη Εβδομάδα.
Μ. Δευτέρα : ο Χριστός στην μαχαίρα.
(Εκείνη την ημέρα οι πιστοί δεν επιαναν μαχαιρι στα χερια τους για να κοψουν οτιδήποτε )
Μ. Τρίτη : ο Χριστός εκρύφθει .
Μ. Τετάρτη : ο Χριστός εχάθει.
Μ. Πέμπτη : ο Χριστός εβρέθει .
Μ. Παρασκευή : ο Χριστός στο καρφί .
(Αυτή την ημέρα δεν κάρφωναν και είναι γνωστο πως είναι μια πένθιμη ημέρα για όλους αλλα ιδιαίτερα για τους ξυλουργούς οι οποίοι δεν δουλεύουν την μερα αυτή αφου ο Χριστός ασκούσε το επάγγελμα αυτό)
Μ. Σαββάτο : ο Χριστός στον τάφο.
Κυριακή της Αγάπης : ο Χριστός Ανεστήθει.

Τήν Βουβή ή Κουφή Εβδομάδα -όπως λένε την εβδομαδα πριν την εβδομαδα των Παθων και που την λένε ετσι επειδή δεν υπαρχουν λειτουργειες στην εκκλησια – ετοιμάζονταν και κατασκεύαζαν τά παιδιά τά αερόστατα πού τά άφηναν να πετάξουν ή το βράδυ τής Ανάστασης ή τήν ημέρα , την Κυριακή της Αγάπης (ώστε νά τά έλεγχαν και να μην δημιουργούσαν προβλήματα με φωτιες στις γυρω πευκόφυτες εκτάσεις) . Βεβαια την νυχτα ηταν ποιο φαντασμαγορικό και θα λεγαμε αντικαθηστούσαν τα σημερινα βεγγαλικά .Τί ήταν τα αερόστατα; Ηταν ένα κυλινδρικό κατασκεύασμα από λαδόκολλα και καλάμια ή κλαδιά από κλίματα όπου τό κάτω μέρος τού ήταν ανοιχτό καί τοποθετημένο στο κέντρο τού μέ σύρμα από τήν περίμετρο τού μία αφάνα (όπως έλεγαν ένα κομμάτι θάμνου ) ή ένα σφουγγάρι της θάλασσας ή στουπή , βουτηγμένο στο πετρέλαιο . Έτσι ανάβοντας τό στουπή καί κρατώντας όρθιο , τό αερόστατο γέμιζε μέ τόν θερμό αέρα καί τόν καπνό μέ αποτέλεσμα νά ανεβαίνει πρός τά πάνω –στον ουρανό. Ό συμβολισμός αυτού τού εθίμου είναι συνδεδεμένος με τις ψυχές τον ανθρώπων που όπως λέει και η πίστη μας θα Αναστηθούν .Το εθιμο αυτό διατηρητε ακομα στο Λεωνηδιο .

Άλλο ένα έθιμο που έχει διατηρηθεί αλλοιωμένο – προς την ποσότητα τους – ώς τής μέρες μάς , είναι τα δυναμίτια .Τους δυναμίτες οι Πορτοχελιωτες τους χρησιμοποιουσαν για την βασικη τους βιοποριστική και τόσο σημαντική για την ζωή τους εργασία ,το ψαρεμα .Ή προετοιμασία τους γιά νά κατασκευαστούν ήταν πολυήμερη καί πολύ δύσκολη. Τα ‘’ρίχνανε’’ τα νέα παιδιά του χωριού αλλά και λιγο ποιο μεγάλοι σε ηλικια γιατί απαιτούσαν γρήγορα αντανακλαστικά και εμπειρία . Τα δυναμίτια ‘’έπεφταν’’ όλη την Μ. Εβδομάδα αλλά τα ποιο πολλά με την έξοδο του Εσταυρωμένου την Μ. Πέμπτη και με το ΄΄Σήμερον κρεμάται επί ξύλου΄΄.Εδώ πρέπει να αναφέρω μια ιστορία (σχεδόν θρύλος) που εγινε αυτή την μέρα .Κάποια χρονιά μετά τον ΄Β Παγκόσμιο πόλεμο , ό Νίκος Δημητρίου Κοντογιάννης , είχε βρει μια -απο τις πολλές – νάρκη στην περιοχή , η οποία ήταν ενεργή . Ετσι αποφάσησε αυτήν την ημέρα , να ‘’ρήξει’’ την ναρκη στην θάλασσα και κοντά στην εκκλησία να την ενεργοποιήσει .Όταν όμως το αποφάσησε δεν γνώριζε τι θα γινόταν .Ή έκρηξη και το ωστικό κύμα που δημιουργήθηκε είχε σαν αποτέλεσμα να πέσει ο πολυέλαιος του ναού της Ευαγγελίστριας !!!!!!!!! Ευτυχώς απ’ ότι λέγεται ουτε ο ίδιος έπαθε τιποτα ούτε υπήρξαν θύματα , τραυματίες ή άλλες ζημιές στην εκκλησια ή στα σπιτια παρά το ότι έγινε μέρα μεσημέρι και μέσα στο χωριό .Τούτη η ιστορια είναι καταγεγραμενη από την αδελφη του , Κωνσταντίνα (Ντίνα ) Κωνσταντίνου Μέλλου .
Επίσης μια άλλη χαρακτηριστική αυτοσχέδια κροτήδα – μικρότερη σε ισχύ από τον δυναμίτη – που κατασκεύαζαν τα νεα παιδιά του Χελιού ηταν τα ‘’τρίγωνα’’ . Το όνομα τους το είχαν πάρει από το σχήμα τους . Για την κατασκευή τους χρησιμοποιούσαν το χαρτί – που ηταν ιδανικό για την περίπτωση – από τα τσουβάλια του τσιμέντου ή αλλων υλικών , πυρίτιδα δηλαδη μπαρούτι , φυτίλι ( το ειδικο αυτό κορδόνι που προκαλούσε την ανάφλεξη) , αλευρόκολλα ως συνδετικό υλικό του χαρτιού και ιδιαίτερη τεχνική . Η ποσότητα (συνήθως πάνω από 50 κομμάτια ) ήταν ανάλογη με την οικονομική δυνατότητα της κάθε οικογένειας και το κέφι του κάθε ‘’δημιουργού’’.
Στα σπίτια την Μ .Πέμπτη οι γυναίκες έβαφαν τα αυγά και έψηναν τα Πασχαλινά ψωμιά με ένα κόκκινο αυγό στη μέση .Επίσης έφτιαχναν τα Πασχαλινά ή αλλιως Σμυρνεΐκα κουλούρακια , έθιμο , που μάλλον το ειχαν ΄΄φέρει’’ μαζι τους οι Μικρασιατες προσφυγες που ειχαν εγκατασταθει στο χωριό μετα την Μικρασιατικη καταστροφή .
Τον επιτάφιο τον ντύνανε πάντα όπως και σήμερα τα κορίτσια του Χελιού και οι μεγάλες σε ηλικία γυναίκες έλεγαν μπροστά από τον Εσταυρωμένο το ΄΄Σήμερον μαύρος ουρανός σήμερον μαύρη μέρα΄΄που ήταν ο θρύνος της Παναγίας

Σήμερον μαύρος ουρανός , σήμερον μαύρη μέρα .
Σήμερον όλοι θλίβονται και τα βουνά λυπούνται .
Σήμερον έβαλον βουλή οι άνομοι ‘Εβραίοι .
Οι άνομοι και τα σκυλιά ,οι τρισκαταραμένοι .
Ο Κύριος ηθέλησε να μπει σε περιβόλι .
Να λάβει δείπνον μυστικόν για να τον λάβουν όλοι .
Κι’ η Παναγιά η Δέσποινα καθόταν μοναχή της .
Τας προσευχάς της έκανε για τον μονογενή της .
Φωνή εξήλθε εξ ουρανού απ’ Αρχαγγέλου στόμα .
Σώνουν κυρά μ’ οι προσευχές ,σώνουν κι’ οι μετάνοιες .
Και τον υιόν σου πιάσανε κ’ είς του Χαλκιά τον πάνε .
Σαν κλέφτη τον επιάσανε και σαν φονιά τον πάνε .
Κ’ εις του Πιλάτου τας αυλάς εκεί τον τυραννάνε .
Χαλκιά ,Χαλκιά , φτιάσε καρφιά , φτιάσε τρία περόνια .
Κ’ εκείνος ο παράνομος βαρεί και φτιάνει πέντε .
Σύ , Φαραέ ,που τά φτιασες πρέπει να μας διδάξεις .
Βαλτε τα δυό στα χέρια του και τα άλλα δυό στα πόδια .
Το πέμπτο το φαρμακερό βάλτε το στην καρδιά του.
Να τρέξει αίμα και νερό να λιγωθεί η καρδιά του .
Κι’ η Παναγιά σαν τάκουσε έπεσε κ’ ελιγώθει .
Σταμνί νερό της ρίξανε ,τρία κανάτια μόσχο .
Και τρία με ροδόσταμο για να ρθει ο λογισμός της .
Και σαν της ήλθε ο λογισμός και σαν της ήλθε ο νους της .
Ζητεί μαχαίρι να σφαγή , φωτιά να πάει να πέσει
Ζητεί κρημνά να κρημνισθή για τον μονογενή της .
Λάβε ,κυρά μ’ υπομονή και πώς να λάβω ανέση .
Που έχω γυιό μονογενή κ’ εκείνον σταυρωμένον .
Κι’ η Μάρθα κ’ η Μαγδαληνή και του Λαζάρου μάνα .
Και του Ιακώβ η αδελφή οι τέσσαρες αντάμα .
Έπιασαν το στρατί –στρατί ,στρατί το μονοπάτι .
Κι’ η πόρτα από το φόβο της ανοίγει μοναχή της.
Τηρά δεξιά , τηρά ζερβά , κανένα δεν γνωρίζει .
Τηρά και δεξιότερα βλέπει τον Αϊ Γιάννη .
Άγιε μου Γιάννη Πρόδρομε και βαπτιστά του Υιού μου.
Μην είδες τον Υιόκα μου και τον διδάσκαλον σου .
Δεν έχω γλώσσα να σου πώ , γλώσσα να σου μιλήσω .
Δεν έχω χεροπάλαμο δια να σου τονε δείξω .
Βλέπεις έκεινον τον γυμνό τον παραπονεμένο .
Όπου φορεί ποκάμισο στο αίμα βουτηγμένο .
Όπου φορεί στην κεφαλή ακάνθινο στεφάνι .
Εκείνος είν’ ο Υιόκας σου κι’ εμέ διδασκαλός μου .
Κι’η Παναγιά επλησίασε γλυκά τον ερωτούσε .
Δεν μου μιλάς , παιδάκι μου , δεν μου μιλάς παιδί μου?
Τι να σου πω μανούλα μου , που διάφορο δεν έχεις .
Μονον το Μέγα Σάββατο κοντά στο μεσημέρι .
Που θα λαλήσει ο πετεινός , σημαίνουν οι καμπάνες .
Σημαίνει ο Θεός , σημαίνει η γη σημαίνουν τα ουράνια.
Σημαίνει κ’ η Αγιά Σοφιά με τρεις χρυσές καμπάνες .
Όποιος τα’ ακούει σώζεται κ’ όποιος το λέει αγιάζει .
Κι’ όποιος το καλοφουγκραστεί παράδεισο θα λάβει .
Παράδεισον και λίβανον από τον Άγιον Τάφον .

Τα λουλούδια του επιτάφιου τα μάζευαν τα αγόρια από τα σπίτια .Τις περισσοτερες φορές τους τα εδιναν οι νοικοκυραιοι (αφου ηταν ευλογία για το σπιτι) και άλλες φορες χωρις την …. συγκατάθεση τους κίνηση που προκαλουσε επεισοδιακα αποτελεσματα , κωμικοτραγικές καταστάσεις και πολύ κυνηγητό μεσα στην νυχτα για τους μικρούς Πορτοχελιώτες . Βέβαια τον επιτάφιο τον στόλιζαν από την νύχτα μέχρι το πρωϊ της Μ. Παρασκευής και ήταν ο παλιός ο επιτάφιος ο οποίος ήταν πιο μικρός . ‘’Ντυνόταν’’ με λουλούδια ολόκληρος με ιδιαίτερη , λαική , ταπεινή και δημιουργική τεχνική και αισθητική που αρμόζει σ’αυτό το σημαντικο γεγονος της Ορθοδοξιας . Μετά την Αποκαθήλωση από τις δέκα και μισή , μέχρι να «παίσει» ο ήλιος και να γίνει η περιφορά ‘’χτυπούσαν ’’ ,τα πιτσιρίκια και αλλάζοντας ο ένας τον άλλο ,την καμπάνα πένθιμα .Τοτε υπήρχαν και καποιοι ‘’άγραφοι νόμοι’’στην μικρή αυτή κοινωνία .Ενα παραδειγμα είναι ότι τα χαρτοπαίγνια στα καφενεία απαγορεύονταν εκείνη την ημέρα . Οι οινοπότες Πόρτο-Χελιώτες περιφερόντουσαν αυτή την μερα στις μικρες γραφικές ταβέρνες που διέθεταν αρκετα , σε σχεση με την αναλογια πληθυσμου , βαρέλια με κρασί. Τιμούσαν με το δικό τους τρόπο τον Θεάνθρωπο με κρασοκατάνυξη και χωρίς φυσικά την κατανάλωση τροφών (ξεροσφύρη έλεγαν την διαδικασία αυτή) λόγω νηστειας . Με καμία διάθεση γελοιοποίησεις και με απόδοση του ανάλογου σεβασμού προς το Θειο Δραμα το οποιο κορυφονώταν , εφταναν το βραδυ αρκετοί από αυτους στην εκκλησια να θέλουν να μεταφέρουν στους ώμους τους τον Επιτάφιο.
Τό πρωΐ τού Μ.Σαββάτου στήν πρώτη Ανάσταση δηλαδή μόλις έλεγε ο παπάς τό Ανάστα ό Κύριος την ωρα της λειτουργίας όλοι χτυπάγανε ,προκαλόντας θόρυβο , τα στασίδια τής εκκλησίας καί ό Μπαφκούλας κουνούσε τόν πολυέλαιο(εθιμο που εχει διατηρηθει σε άλλες περιοχες).Με τον τρόπο αυτό από ότι έλεγαν έδιωχναν και ξόρκιζαν το κακό και διατρανόταν η νίκη κατά του θανάτου .
Έτσι ‘’κυλούσε’’ η Μ. Εβδομαδα μέχρι τήν Κυριακή τής Αγάπης όπου ‘’καίγανε ‘’,μέ δυναμίτη , τον Ιούδα .Ο Ιούδας είναι ένα ανδρείκελο ,ένα ομοίωμα ανθρώπου δηλαδή ,που είναι κατασκευασμένο από άχυρα (συνήθως ετσι τον έφτιαχναν εκείνα τα χρόνια ) με τα οποία γέμιζαν ένα σκελετό από καλάμια και σύρματα καλυμένο με ρούχα . Βέβαια απαραίτητο υλικό που πρεπει να ‘’εχει μέσα τού’’ είναι κάποια….. ποσότητα δυναμίτη !!!Το εθιμο του Ιουδα εκφραζει καποια ανθρώπινα και τοσο φυσιολογικα και σκληρά για την εποχή εκεινη (αλλα και για σήμερα δυστυχώς πολλες φορές) συναισθηματα για τον προδότη και τον ανθρωπο που δεν μπορει να εμπιστευτεί κανείς και που δεν του αξιζει άλλη τιμωρία παρα μόνο αυτή της αυτοχειρίας .
Εκείνα τα χρόνια τον Ιουδα τον φέρνανε γύρω από το χωριό , καβάλα πανω σε ένα γαϊδούρι και με λόγια περιπαιχτηκά γι’ αυτόν κατέληγαν να τον τοπόθετήσουν στο λιμάνι του Χελιού , σε μια καρέκλα και δίπλα του ένα τραπέζι που πανω είχε μια κανάτα κρασί και ένα ποτήρι για να ‘’πίνει’’ και να ξεχάσει αυτό που έκανε μέχρι την τελευταία του στιγμή .Τον ‘’καίγανε’’ στον μεγάλο ευκάλυπτο που ήταν μέχρι την δεκαετία του ΄80 μπροστά στην εκκλησία και μετα την λειτουργεία της Αγάπης . Μιά φορά έφυγε ένα κομμάτι από το σώμα του Ιούδα , πιθανόν το κεφάλι ,από την έκρηξη και μπήκε σπάζοντας ένα παράθυρο μέσα στην εκκλησία τρομάζοντας τους πιστους . Αλλη φορα , το κεφαλι του Ιούδα ,ειχε την ‘’φαεινή ‘’ ιδέα κάποιος , να το κατασκευάσει από μια κόκκινη κολοκύθα η οποία ήταν μέσα της κενη , ειχε αφαιρεθεί δηλαδή το περισότερο υλικό της .Εκει ο κατασκευαστής είχε ρήξει μεσα ένα ρευστό υλικο που πιθανόν ήταν από ντοματα , πολτός ή μπογιά κόκκινη κατι δηλαδη που να μοιαζει με αίμα !!!!!!! .Ετσι όταν εγινε η εκρηξη , οι ανθρωποι που ηταν γυρω από τον Ιουδα , εγιναν μαρτυρες ενός απίθανου συμβάντος με αποτελεσματα πολύ ρυπογόνα για την εορταστικη ενδυμασια – και όχι μονο – που η περισσοτεροι αυτην την ημερα φορούσαν , αφου είναι μια σημαντικη ημέρα , αλλα και με πολλές απορίες για το τι εγινε.
Την Κυριακή του Πάσχα έψηναν το αρνί οι περισσότερες οικογένειες στα σπίτια τους και στους παραδοσιακούς ξυλόφουρνους – όσα σπίτια διέθεταν – και οι υπόλοποι το έδιναν , στο μοναδικο , στο χωριό , παραδοσιακό αρτοποιειο και φουρνο του Γκιουζέλη . Το αρνί , στην σούβλα – το ‘’κτηνώδες’’ για τους παλιους Χελιώτες αυτό εθιμο – επικράτησε αργότερα !!!!!
Το εθυμοτυπικό της Ορθοδοξης Εκκλησίας στον Εσπερινό της Αγάπης , είναι το Ευαγγελιο να διαβάζεται και σε κάποια άλλη γλώσσα. Ετσι σ’ αυτην την σημαντική λειτουργία πρωτα ο ιερέας έλεγε το Ευαγγέλιο στα Ελληνικά και μετα στα Αρβανήτικα για τους Αρβανήτες τις περιοχής και τότε γινόταν το κάψιμο του Ιούδα .”

Περιοχή: Πόρτοχέλι

Ημερομηνία Λήψης Φωτογραφίας: 

Αρχείο: Από το προσωπικό αρχείο του Σπύρου Πασσαλάρη

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Αν διαθέτετε περισσότερες πληροφορίες για την συγκεκριμένη φωτογραφία (Ημ/νία, Ονόματα ατόμων, περιοχή ή κάποια περιγραφή της φωτογραφίας) μπορείτε να μας τις στείλετε στο promo@ermionida.me ώστε να το συμπεριλάβουμε στην περιγραφή.

%ce%bf-%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%85%ce%b4%ce%b1%cf%82-%ce%ba%cf%81%ce%b5%ce%bc%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%bf%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b5%cf%85%ce%ba%ce%b1%ce%bb%cf%85%cf%80%cf%84%ce%bf

Attachments

Related Post

thumbnail
hover

Φ187: Από τον εορτασμό της Εθνικής...

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: “Κρανίδι 1926.Σχολαρχείο Κρανιδίου! Από τον εορτασμό της Εθνικής...

thumbnail
hover

Φ186: Α’ Δημοτικό Σχολείου Κρανιδίου Γ....

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: “Α’ Δημοτικό Σχολείου Κρανιδίου Γ. Τάξη 1959!” Περιοχή: Κραν...

thumbnail
hover

Φ185: Κρανίδι 1970

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: “Κρανίδι 1970” Περιοχή: Κρανίδι Ημερομηνία Λήψης Φωτογραφίας:...